Pabellón de España
Pabellón de España op de Expo 2008 in Zaragoza, ontworpen door Francisco Mangado, staat aan de oever van de Ebro, wat meteen ook de belangrijkste bron van inspiratie vormt. Het gebouw lijkt te wortelen in het water, als een dicht bos van keramische zuilen dat tegelijk zwaar en licht oogt. Deze verticale structuur roept de stilte en ritmiek van de natuur op en vormt een krachtig beeld dat direct verwijst naar het centrale thema van de tentoonstelling: water als bron van leven, verandering en evenwicht.
Tussen de honderden zuilen ontstaan openingen waarin de expositieruimtes zijn uitgesneden. Vloeren lijken te zweven, gedragen door het dak en gefilterd door licht en schaduw die voortdurend verschuiven. Water, reflecties en transparantie maken het gebouw nooit statisch; het paviljoen verandert met het uur, met de stand van de zon en met de beweging van de bezoeker. Zo wordt architectuur een ervaring in plaats van een object.
Materiaal en klimaat zijn onlosmakelijk verbonden in dit ontwerp. Terracotta, glas en hout werken samen om een natuurlijk microklimaat te creëren, waarin koelte, ventilatie en licht vanzelfsprekend aanvoelen. Het paviljoen toont duurzaamheid niet als techniek, maar als houding: ingetogen, poëtisch en geworteld in de relatie tussen mens, natuur en ruimte.
photography © Roland Halbe
“Among the many pavilions in Zaragoza, Spain’s stands out as one of the few genuinely compelling buildings, thanks to its powerful structural idea and its dense forest of ceramic columns.” - Architectuurcriticus David Cohn
“El pabellón destaca por la coherencia entre concepto y construcción, y por el uso innovador de la cerámica como elemento estructural y ambiental.” - Architectuurjury bij de Premio de Arquitectura Española 2009
Palacio de Congresos
Los edificios Ronda en Ciudad de la Justicia
Palacio de Congresos de Zaragoza, ontworpen door Nieto Sobejano Arquitectos en gebouwd in het kader van de Expo 2008, ligt centraal op het voormalige expoterrein en vervult een duidelijk publiek en institutioneel karakter. Het gebouw wordt gekenmerkt door een expressieve, golvende dakvorm die als een samenhangende huid over de verschillende volumes ligt en zo een sterk stedelijk gebaar vormt binnen de open ruimte van het terrein.
Onder dit dak bevinden zich drie hoofdonderdelen: een groot auditorium, een multifunctionele hal en een reeks flexibel indeelbare vergaderruimtes. Deze functies worden verbonden door een ruime, centrale foyer die fungeert als ontmoetingsruimte en circulatiekern. De organisatie van het gebouw maakt zowel grootschalige congressen als kleinere bijeenkomsten mogelijk, waarbij verschillende delen onafhankelijk van elkaar gebruikt kunnen worden.
Constructief en materieel is het gebouw rationeel en helder opgezet. Geprefabriceerde elementen, staal, beton en glas zorgen voor een efficiënte bouw en een lichte, transparante uitstraling. Daglicht speelt een belangrijke rol in de publieke ruimtes, terwijl technische en ondersteunende functies grotendeels ondergronds zijn ondergebracht. Zo combineert het Palacio de Congresos een duidelijke functionele logica met een krachtige architectonische identiteit.
photography © Fernando Alda
photography © Jaume Plensa
El Alma del Ebro is een monumentale sculptuur van de kunstenaar Jaume Plensa. De 11 meter hoge figuur, gevormd uit honderden witgeverfde, roestvrijstalen letters, stelt een zittend menselijk lichaam voor en refereert aan het Ebro-rivierlandschap en de relatie tussen mens en water. Door zijn open, holle structuur nodigt het werk bezoekers uit om binnen te stappen, te reflecteren en de wisselwerking van licht, schaduw en ruimte te ervaren, terwijl het tegelijk een poëtische meditatie biedt over taal, lichaam en betekenis.
EL ALMA DEL EBRO
______________________________
De projecten Ciudad de la Justicia en de Ronda-gebouwen van Estudio Lamela vormen samen een stille maar krachtige tweede levensfase van het Expo-terrein in Zaragoza. Wat ooit tijdelijk was, wordt hier duurzaam verankerd in de stad. De architectuur grijpt niet terug op monumentale gebaren, maar op continuïteit: bestaande structuren blijven leesbaar, alsof de gebouwen hun verleden niet verbergen maar dragen als een laag in de tijd.
De Ronda-gebouwen bewegen zich als een zachte lijn door het landschap. Hun golvende gevels en lange volumes volgen het ritme van de site en openen zich naar park, rivier en stad. Licht en kleur geven de voormalige paviljoens een nieuwe adem, terwijl de oorspronkelijke daken en draagstructuren de herinnering aan de Expo behouden. Het resultaat is een werkomgeving die niet gesloten aanvoelt, maar vloeit en ademt binnen het grotere stedelijke weefsel.
De Ciudad de la Justicia vertaalt diezelfde houding naar een publiek en institutioneel programma. Hier wordt rechtspraak ondergebracht in een ensemble van herbestemde gebouwen, verbonden door heldere circulaties en royale binnenruimtes. Transparantie, orde en licht bepalen de sfeer, zonder kilte of zwaarte. Samen tonen deze projecten hoe hergebruik niet alleen een technische ingreep is, maar een architectonische daad van zorg: bouwen met respect voor wat er al is, en ruimte maken voor nieuwe betekenis.
photography © Daniel Schaefer
photography © Estudio Lamela
Bridge pavilion
De Bridge Pavilion in Zaragoza is geen gewoon bouwwerk — het is een vloeiende poort over de rivier de Ebro, ontworpen door Zaha Hadid Architects als een van de iconische ingangen van Expo 2008. Gelegen diagonaal over de rivier, verbindt het gebouw de stad met het expo-terrein en ontvouwt zich als een gladiolus die uit het water oprijst, een sterk beeld dat de Expo-thema’s water en duurzame ontwikkeling belichaamt. Wat eerst een grens was tussen stad en tentoonstelling, wordt hier een ruimtelijke overgang waar mens, natuur en beweging samenkomen.
In zijn wezen is het Bridge Pavilion een hybride tussen brug en paviljoen: een structuur die de kracht van infrastructuur combineert met de poëzie van architectuur, een langgerekte promenade die uitzichten opent naar het water en uitnodigt tot verkenning. Binnenin bieden meerdere niveaus en expositieruimtes plaats aan tentoonstellingen — waaronder tijdens de Expo de presentatie Water – a Unique Resource — waardoor het gebouw niet alleen een doorgang is, maar ook een plek van reflectie en dialoog. Het interieur lijkt gevormd door licht en wind, met ruimtes die variëren van intieme lichtopeningen tot open perspectieven over de rivier.
Materiaal en vorm zijn in dienst van de beleving: de buitenhuid van glasvezelversterkt beton is opgebouwd uit tienduizenden kleine driehoeken in verschillende grijstinten, als schubben van een waterdier die het gebouw een levendige, dynamische textuur geven. Door deze zorgvuldig gekozen huid en de vloeiende lijnen van de structuur ontstaat een sensatie van beweging, alsof het paviljoen zelf het ritme van het Ebro-water volgt. Het Bridge Pavilion blijft daardoor niet alleen technisch indrukwekkend, maar ook als beeldende metafoor van verbinding, stroom en hoop in het stedelijk weefsel van Zaragoza aanwezig.
photography © Feranando Guerra
_________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________
Na de expo
De gebouwen staan er nog,
maar ze voelen leeg.
Ik zie waar mensen liepen,
maar hoor alleen stilte.
Ik blijf even staan en kijk.
Alles is er nog
bruggen, pleinen, muren
toch ontbreekt iets, iemand.
De drukte is verdwenen,
en de stilte is gebleven.
- ik
https://expozaragozaempresarial.es/